In de VS, het VK en Australië staat de Filipijnse keuken al jaren in de top drie van 'next big cuisines'. In Nederland bleef het lang stil, maar in 2026 verandert dat. Adobo, ube en calamansi duiken steeds vaker op in foodblogs, restaurants en op sociale media, naast Koreaans en Japans eten. En terecht: de keuken van de Filipijnen is verrassend toegankelijk, smaakvol en makkelijker thuis te maken dan je misschien verwacht.
Waarom juist nu?
De Filipijnse gemeenschap buiten de Filipijnen is een van de grootste ter wereld. Miljoenen Filipijnen wonen in de VS, het VK, het Midden-Oosten en Australië en hebben in die landen een culinaire infrastructuur opgebouwd: restaurants, recepten op sociale media, producten in de supermarkt. Wat in Los Angeles en Londen al een decennium gewoon is, sijpelt via TikTok en foodmedia nu ook Nederland binnen.
Er speelt ook iets bredere mee: consumenten zoeken naar keukens met echte diepgang. Niet een westers aangepaste versie, maar gerechten met een duidelijke herkomst. De Filipijnse keuken past daarin: eeuwen van Spaanse, Maleisische, Chinese en Indiase invloeden zijn er tot iets compleet eigens verwerkt. Net zoals je Japanse eigerechten niet vergelijkt met de Chinese keuken, kun je Filipijns ook niet zomaar in een hokje stoppen.
Ube: de paarse kleur die echt bestaat
Wie ube voor het eerst ziet, denkt aan voedselkleuring. Maar de felpaarse tint van deze zoete aardappel is volledig natuurlijk. De smaak is zacht, lichtzoet en licht nootachtig, wat ube heel veelzijdig maakt: van ijs en cakes tot pannenkoeken en lattes. In de Filipijnen zit het verwerkt in ube halaya (een dikke, zoete jam), in kaiserbroodjes en in ijs. In Amerikaanse steden zijn er inmiddels cafés die zich volledig op ube-desserts hebben gericht.
In Nederland vind je ube steeds vaker in toko's en Aziatische supermarkten: als extract, als poeder of als kant-en-klare halaya. Een mooie manier om ermee kennis te maken: ube-pannenkoeken op een luie zondag. Een theelepel extract kleurt het beslag paars en de smaak maakt ze bijzonder, zonder dat de bereiding ingewikkelder wordt.
Adobo: het gerecht dat iedereen direct begrijpt
Adobo is geen vast recept, maar een bereidingswijze. Vlees of groenten garen in een mengsel van azijn, sojasaus, knoflook, laurier en zwarte peper: dat is de kern. Het resultaat is krachtig van smaak, licht zuur en diep van umami. In de Filipijnen geldt adobo als nationaal gerecht, al bestaat er geen officiële versie. Elke regio en elk gezin heeft een eigen interpretatie.
Kip adobo is de meest toegankelijke variant. Je hebt zes ingrediënten nodig, de bereiding duurt minder dan een uur en het resultaat is zo goed dat je het de week daarna alweer wil maken. Varkensvlees werkt net zo goed, en voor een plantaardige versie zijn tofu en kikkererwten uitstekende keuzes. Net zoals gourmetblikvis zijn revival heeft dankzij authenticiteit en smaak, wint adobo terrein omdat het precies dat biedt: lees ook over de opmars van gourmet blikvis, een vergelijkbare trend met dezelfde logica.
Calamansi en pandesal: de twee smaken die je nog niet kende
Calamansi is een kleine citrusvrucht die ergens tussen een mandarijn en een kumquat zit. Het sap is scherp, aromatisch en verrassend complex. In de Filipijnen gebruik je het zoals wij citroen gebruiken: bij vis, in sauzen, als afwerking over een gerecht. Vers fruit is in Nederland lastig te vinden, maar calamansi-sap in flessen is beschikbaar bij Aziatische supermarkten en online.
Pandesal zijn zachte, lichtzoete broodjes met een dun korstje van broodkruimels. Ze horen bij het Filipijnse ontbijt, gevuld met pindakaas, kaas of vleeswaren. Ze lijken op brioche maar zijn lichter van textuur. Het recept is eenvoudig: wie eerder zelf broodjes bakte, slaagt hier direct.
Filipijns koken thuis: zo begin je
Je hoeft niet meteen een volledig Filipijns menu op tafel te zetten. Begin met kip adobo op een doordeweekse avond: goedkoop, snel en met ingrediënten die je makkelijk vindt bij de supermarkt. Nieuwsgierig naar ube? Koop eerst een bakje ube-ijs bij een Aziatische supermarkt voor je zelf aan de slag gaat. Zo leer je de smaak kennen voor je hem in een recept verwerkt.
Er zijn ook Filipijnse restaurants in Nederland, met name in Amsterdam en Rotterdam. Zoek naar kamayan dining als je de volledige beleving wil: eten zonder bestek, rechtstreeks van een bananenblad. Het klinkt onwennig en dat is het de eerste keer ook, maar het is een van de meest gezellige manieren van eten die er bestaan. De overeenkomst met grote Indiase gerechten is opvallend: ook de Filipijnse keuken is veel rijker dan het beeld dat wij er hier gewoonlijk van hebben.
Meer weten over de geschiedenis achter al die smaken? De Nederlandstalige Wikipedia-pagina over de Filipijnse keuken geeft een goed overzicht van de Spaanse, Aziatische en inheemse invloeden die de keuken zo uniek maken.
Drie smaken die je vanavond al kunt proberen
Begin klein en laat de keuken op je inwerken:
- Kip adobo: twee kippenbouten, sojasaus, rijstazijn, knoflook, laurier en peper. Een uur op laag vuur, serveer met rijst. Minder dan een tientje per persoon, beter dan het meeste wat je in dit prijssegment buiten de deur eet.
- Calamansi over gegrilde garnalen of een salade: een paar druppels en je begrijpt meteen wat deze keuken met zuurgraad doet.
- Ube-ijs als dessert: zoek een Aziatische supermarkt bij jou in de buurt en koop een bakje. Laat de smaak even op je inwerken voor je zelf met het extract aan de slag gaat.
De Filipijnse keuken vraagt geen grote investering in nieuwe ingrediënten of kookgerei. Alleen nieuwsgierigheid.